Demirden Dağları Eriten İrade ve Milli Uyanışın Sembolü: Ergenekon Destanı

Tarih, milletlerin sadece zaferleriyle değil, küllerinden nasıl yeniden doğduklarıyla da yazılır. Türk milletinin hafızasında; en karanlık gecenin ardından doğan şafağın, tükenişin eşiğinden dönüp cihan hâkimiyetine yürüyüşün en muazzam sembolü Ergenekon Destanı'dır. Bu destan sıradan bir mitolojik anlatı değil, sarp dağların arasına sıkışmış bir milletin, aklıyla, birliğiyle ve ateşiyle esaret zincirlerini parçalayarak tarih sahnesine yeniden çıkışının evrensel manifestosudur.

Çin Kaynaklarına Kazınan Hakikat: Yok Oluştan Dirilişe
Bu efsanevi diriliş, sadece Türk boylarının ozanları tarafından kopuzla anlatılmamış; aynı zamanda yüzyıllar boyunca en büyük rakiplerimiz olan Çin imparatorluklarının resmi yıllıklarına (Zhou Kitabı ve Kuzey Hanedanlıkları Tarihi gibi) bile kazınmıştır.

Çin kaynakları, Göktürklerin (Tujue) kökenini anlatırken; düşmanları tarafından tamamen kılıçtan geçirilen bir boydan arta kalan son bir çocuğun (veya bir avuç insanın), dişi bir kurt (Aşina) tarafından kurtarılıp sarp dağların arasındaki ulaşılamaz bir vadiye götürülüşünü kaydeder. Düşmanların bile hayretle devlet arşivlerine not düştüğü bu tarihsel çekirdek; asırlar sonra dağların ardında demir döverek çoğalan ve intikamını almak, atalarının yurdunu geri kazanmak için yeniden bozkıra inen bir milletin korkutucu ve muazzam "Uyanış" vesikasıdır.

Demirden Dağı Eriten Ateş: Makûs Talihi Yenmek
Dört tarafı aşılmaz dağlarla çevrili Ergenekon vadisinde dört yüz yıl kalan Türkler, çoğalmış ve artık o vadiye sığmaz olmuşlardır. Ataların yurduna, o uçsuz bucaksız hür bozkıra dönme vakti gelmiştir. Ancak dışarı çıkacak bir geçit yoktur. İşte o an, milletin içinden bir demirci ustası (bir bilge) ortaya çıkar ve milli uyanışın o sarsılmaz formülünü haykırır:

"Bu dağda bir demir madeni var. Yalın kat demire benzer. Ateş vursak, körüklesek erir, yol verir!"

O gün o dağın eteklerine yığılan odunlar ve derilerden yapılan yetmiş körükle harlanan ateş, sadece bir madeni eritmemiştir; körelmiş umutları, esaret zincirlerini ve hapsedilmiş bir milletin makûs talihini de eritmiştir. Dağın erimesi; Türk'ün önüne çıkan hiçbir engele boyun eğmeyeceğinin, o engeli aklı, zanaatı, birliği ve ateşiyle (iradesiyle) un ufak edeceğinin en büyük kanıtıdır.

Bütün Türkistan’ın Ortak Hafızası ve Yenigün (Nevruz)
Ergenekon, sadece dar bir vadinin değil; Altaylardan Kafkaslara, Doğu Türkistan'dan Anadolu'ya ve Balkanlara kadar uzanan bütün Türkistan coğrafyasının ortak şuurudur. Bugün Türk dünyasının dört bir yanında binlerce yıldır coşkuyla kutlanan "Nevruz" (Yenigün/Ergenekon Bayramı), aslında Türk'ün o demir dağı eritip hürriyete yürüdüğü gündür.

Bugün meydanlarda ateşlerin üzerinden atlanması ve örs üzerinde çekiçle demir dövülmesi, sıradan bir bahar ritüeli değil; bu milli uyanışın, hürriyet sevdasının ve demirci atalarımızın azminin nesilden nesile aktarılan canlı bir ayinidir.

Dijital Çağın Ergenekon'u
Bugün Bozkırname'nin sayfalarında Ergenekon'u yâd etmek; bir masalı anlatmak değil, "Bitti, yok oldular" denilen her anın aslında sarsılmaz bir dirilişin başlangıcı olduğunu zihinlere kazımaktır. Türk milleti ne zaman dar bir vadiye sıkışsa, asimilasyon ve yok oluş tehlikesiyle yüz yüze gelse, içinden mutlaka o demirden dağı eritecek bir ateş ve o ateşi harlayacak bir bilge çıkacaktır.